"Bana hayallerini anlatabilir misin?"

"Denerim."

"Buyur öyleyse dene."

"Şimdi mi?"

"Evet, şimdi."

"Hiç böyle olacağını hayal etmemiştim oysaki."

"Nasıl hayal etmiştin peki."

"Tam şuan sorduğunuz şekilde hayal etmiştim. Fakat farklı bir zamanda."

"Nedir o şekil?"

"Önce size hayallerimi anlatmamı isteyeceksiniz. Beklediğim soru buydu ama mülakatın ilk dakikasında sormazsınız diye hayal ediyordum."

"Bak işte bu da bir hayalmiş."

"Evet, bu da bir hayalimdi. Öyleyse anlatmış oldum hayallerimi. Mülakatı geçtim mi?"

"Hayır."

Gelecekte şirketlerde Hayal Etme/Kurma Müdürleri olsa ve bunun mülakatına gitseniz ne hayal ederdiniz? Sizin diyalogunuz nasıl gelişirdi? Bunu merak ediyorum. Sebebi şu.

Bir markanın düzenlediği bir organizasyona katılmıştım. Patronlar konuşuyor, misafir iş ortakları dinliyor. Patronlardan biri çok güzel bir şey söyledi. Biz "Hayal Kurma Müdürleri" alacaktık. Ama almadık.

"Allah Allah... Hayal Kurma Müdürü almak nerden çıktı. Ben başvururum vallahi hemen. Hatta www.benialdiginihayaletsene.com diye de bir site hazırlar bunun hayaliyle günlerce yaşayabilirim de.

Neyse patron anlatmaya devam etti.

"Biz Hayal Kurma Müdürleri alacaktık ama almadık. Neden?"

"Nedeeeen?" dedim.

"Çünkü siz varsınız."

Tüm müdür olmayanlar adına sessiz bir çığlık attım içimden. "Ama biz müdür değiliz kiiii."

"Evet siz de birer müdürsüzünüz."

" İçimden ne düşünsem hemen cevabını veriyordu. Şaşkınım..."

İçimdeki çığlık susmak bilmedi. "Peki ya bu pozisyonun bir bedeli olsa şuan kaç para kazanırdım?" çığlığını da tutamadım.

"Bu pozisyonun bedeli çok çalışmak, çok çalışmak, çok çalışmak."

"Üç defa çok çalışmak. Allaaah" dedim.

"Bu kadar çok çalışmalı bir iş hiçte bana göre değil. Hayal ettiğimin çok dışında çıktı. Başvuru yapmıcam sanırım. Üzgünüm."

Eskiden olsaydı almak gerekirdi böyle adamlar. Ama artık şirketler böyle bir departman kurma gereği duymazlar sanıyorum. Çünkü herkes hayaller aleminde yaşıyor. Bir ürünü hayal etmek artık o kadar kolay ki o hayalimize yetişen bir teknoloji bulmak zorlaşıyor neredeyse.

Ben bir ara staj yaptığım reklam ajansının bir müşterisi için acayip hayal ürünleri tasarımları önerdim.

"Oğlum sen iyi misin?" dediler. O günden sonra bıraktım bu işleri.

"Siz ne anlarsınız hayalden" demeden de edemedim. Çünkü  her hayal ettiğim en fazla sekiz ay sonra gerçeğe dönüşüyordu. Çok tecrübelerimle sabitti. Tarih tekerrür etti, onlara dediklerimin aynısını başka bir marka yaptı. Hem de memleketimizde.

Markalar herhangi bir pozisyon açarken aslında söyleyemedikleri o kadar çok şeyi karşısındakinden ister ki. Bunu bilemezsiniz. Aslında "Ben... Tamam ya... Donanımlıyım, evet o benim"  diye gittiğiniz görüşmeden "ellerim bom boş, yüreğimde bir sızı" şarkısıyla dönersiniz.

İzmir marşıyla karşılanıp bu melodiyle uğurlanmak hiçte hoş olmaz. İşte pozisyon her ne olursa olsun her daim onlar için daha fazlasını düşündüğünüzden emin olmaları için bizden beklediklerinin yanında bi'de bunları direk söylemedikleri özelliklerden bazıları.  Tıpkı patronun oradakilere müdürlük unvanını vermeden onları birer hayali Hayal Kurma Müdürü yapması gibi.

Basireti bağlanmamış Hayal Kurma Müdürleri aranmaktadır.

Yunus Baran

yunusbaran@hotmail.com

http://ordinaryunus.com/